මනමාල මල් සුවඳ 
දමා ආ මද සුළඟ  
කුමට මා වට වෙළෙනු 
නොයා නුඹ යන අතක  
අඞ ගසා සුසුමකට 
හිරිවට්ටවා හිතම 
කුමට නෙත් අග තෙමනු  
නොගෙනවිත් ඔහු සුවඳ

වැස්ස නුඹ වැහැපන් ඉතින්...

ගැහෙන මුත් ගත මේ සීතලට
හිරිවැටෙන මුත් හිතම කෝඩෙට
ගුලි නොවී තනිවම උණුසුමට
එන්න හිතෙනවා නුඹේ තුරුලට

නුඹට තුරුළුව අනන්තයටම
ඇවිද යන්නට හිතෙනවා මට
එහෙත් අම්මා පොඩි කාලෙ සිට
දුන්නු ඔවදන් සිහිවෙනවා මට

වැස්ස නුඹ වැහැපන් ඉතින්...
මං එන්නෙ නෑ තෙමෙන්නට...

මට දුක හිතුනා....

හුස්මත් හිරවෙනා තරමට
උගුර හිරවුනා මොකකින්ද
දෙතොල් වෙව්ලුවාමගෙ
හිරි වැටී මුළු හිසම
ලලාටෙහි කේශ නාළිකාතුලින්
මොනවදෝ ගලා විත්
උතුරමින් නෙත් කුහර තුල
නෙත් කෙවෙනි අද්දරින්
රූරා වැටුන අරුමය
නාස්පුඩු වල ශ්ලේශ්මළ පටක
උත්තේජනය කරවමින් විගස

ගොඩ කාලෙකට පස්සෙ ආයෙමත්
මට දුක හිතුනා අම්මෙ අද

දැන් ඉතින් හැර යා යුතුයි නුඹ ...

දැන් ඉතින් හැර යා යුතුයි නුඹ 
දරා ගන්නට නොහැකි නුඹ පෙම 
දුකින් වුව හැර යා යුතුයි මම  
ජීවිතේ තව ගොඩක් කඩඉම් 
පසු කරන්නට ඉතිරි වී ඇත 
නුඹට පෙම් බැඳි හිතත් රැකගෙන 
යළිත් එන්නම් නුඹේ තුරුලට  
ගැහෙන දෙතොලින් නුඹ සිඹින්නම්  
හදවතින් තුරුලටම ගන්නම්  
එතෙක් සමුදුන මැනවි මා හට 
දුකින් වුව සිහිනය දරාගෙන  
සදා ආදර මගේ පන්හිඳ.....:(

කුළුඳුළේ ආදරය...

මිහිරැති මියුරු සත්සර වැය වුනා  නැගී  
සමණළ් තටු පවන් සැලුවා සෙමින්  සැලී  
දහසක් හීන පිරි රෑ නිදි දුවත්  නැතී 
හදවත සිහිළ හොරු අරගෙන ගියා  වැනී  

ගොම්මන් කලට පෑ ඉර රැස් වගේ  ඉතින්  
අමුතුයි හරිම අමුතුයි හිත හැඟුම්  ඉතින්  
රෑ තරු නැගුන මුළු අහසක් පුරා  පිටින්  
නෙත් දුවගියා තරු නෙත් සොයනවා රිසින්  

හමනා මල් සුවඳ මනමාලයි  බෝම  
හිත ළඟ නැවතිලා අමතයි සිතු සේම  
සීතල සුළඟ මල් මකරන්දය   ගේන  
හදවත කිති කැවූ හැටි පවසනු  කෝම

සුළඟ ඇවිදින් සෙමින් මගෙ ළඟින්
කණට රහසක් කීවා හරි හෙමින්
කීරි ගැහෙනවා මගෙ හිත අදත්
නුඹ ගැනයි ඇහුවෙ සුළඟත් ඇවිත්

බැස ගිය සඳට.........

පාවෙන සුසුම් වැල් එකිනෙක අමුණාලා
හදවත රිදී නැගි හැඟුමන් එක් කරලා
ලෙංගතු කමක අරුමය ගැන කවි ගොතලා
කියපන් විහඟ කියපන් සවනට කරලා

ඉකිබිඳි හිතක් ඉහිලූ දුක දන්නවද
හදවතහෙළූ සුසුමක බර දැනෙනවද
සැඟවූ කඳුළු මුතු දෙනෙතින් පෙනෙනවද
සුළඟේ විත් ගොහින් පවසන් මගෙ සඳට

මල් සුවඳක් ඇවිත් මා වට කැරකෙනවා
හිත නෑ වාවන්නෙ නුඹ සුවඳම එනවා
සුළඟට සාප තිව්වා මට දුක දැනුනා
නුඹ සුවඳත් අරන් යන්නට මම කිව්වා

නෙත් හැර ලොව බලන්නට දැන් බයක් හිතේ
නොපෙනෙන වෙසක් ගෙන සැඟවී යන්න හිතේ
නුඹ නැති හෙටක සැනසුම කෝ කොහෙද හිතේ
මගෙ සඳ දන්නවද උහුලන බරක් හිතේ