දැන් ඉතින් හැර යා යුතුයි නුඹ ...

දැන් ඉතින් හැර යා යුතුයි නුඹ 
දරා ගන්නට නොහැකි නුඹ පෙම 
දුකින් වුව හැර යා යුතුයි මම  
ජීවිතේ තව ගොඩක් කඩඉම් 
පසු කරන්නට ඉතිරි වී ඇත 
නුඹට පෙම් බැඳි හිතත් රැකගෙන 
යළිත් එන්නම් නුඹේ තුරුලට  
ගැහෙන දෙතොලින් නුඹ සිඹින්නම්  
හදවතින් තුරුලටම ගන්නම්  
එතෙක් සමුදුන මැනවි මා හට 
දුකින් වුව සිහිනය දරාගෙන  
සදා ආදර මගේ පන්හිඳ.....:(

කුළුඳුළේ ආදරය...

මිහිරැති මියුරු සත්සර වැය වුනා  නැගී  
සමණළ් තටු පවන් සැලුවා සෙමින්  සැලී  
දහසක් හීන පිරි රෑ නිදි දුවත්  නැතී 
හදවත සිහිළ හොරු අරගෙන ගියා  වැනී  

ගොම්මන් කලට පෑ ඉර රැස් වගේ  ඉතින්  
අමුතුයි හරිම අමුතුයි හිත හැඟුම්  ඉතින්  
රෑ තරු නැගුන මුළු අහසක් පුරා  පිටින්  
නෙත් දුවගියා තරු නෙත් සොයනවා රිසින්  

හමනා මල් සුවඳ මනමාලයි  බෝම  
හිත ළඟ නැවතිලා අමතයි සිතු සේම  
සීතල සුළඟ මල් මකරන්දය   ගේන  
හදවත කිති කැවූ හැටි පවසනු  කෝම

සුළඟ ඇවිදින් සෙමින් මගෙ ළඟින්
කණට රහසක් කීවා හරි හෙමින්
කීරි ගැහෙනවා මගෙ හිත අදත්
නුඹ ගැනයි ඇහුවෙ සුළඟත් ඇවිත්

බැස ගිය සඳට.........

පාවෙන සුසුම් වැල් එකිනෙක අමුණාලා
හදවත රිදී නැගි හැඟුමන් එක් කරලා
ලෙංගතු කමක අරුමය ගැන කවි ගොතලා
කියපන් විහඟ කියපන් සවනට කරලා

ඉකිබිඳි හිතක් ඉහිලූ දුක දන්නවද
හදවතහෙළූ සුසුමක බර දැනෙනවද
සැඟවූ කඳුළු මුතු දෙනෙතින් පෙනෙනවද
සුළඟේ විත් ගොහින් පවසන් මගෙ සඳට

මල් සුවඳක් ඇවිත් මා වට කැරකෙනවා
හිත නෑ වාවන්නෙ නුඹ සුවඳම එනවා
සුළඟට සාප තිව්වා මට දුක දැනුනා
නුඹ සුවඳත් අරන් යන්නට මම කිව්වා

නෙත් හැර ලොව බලන්නට දැන් බයක් හිතේ
නොපෙනෙන වෙසක් ගෙන සැඟවී යන්න හිතේ
නුඹ නැති හෙටක සැනසුම කෝ කොහෙද හිතේ
මගෙ සඳ දන්නවද උහුලන බරක් හිතේ

රිදවීම.........

සීතල මල් තුහින
සැඟව මල් පියළි තුල
ඔච්චම් කරපු හැටි
සමණළුන් එක්ක හාදව

ඉකිබින්ද මදනළ
දැවටෙමින් ළඟ ළඟම
ඇනුම් පද කීව හැටි
සුසුම් වැල් සමග හාදව

අකීකරු බිඟු පහස
ආනන්දයෙන් මත්ව
මකරන්ද හොරාගත් හැටි
නොදන්වා මලටද....

මට කියාදෙන්න මේ කඳුළැලි මගෙ විතරක්මද.....?

මුතු කඳුළු බිංදු ඇමිණූවත් නෙත් අද්දර හිඳ
මං පැළඳුවාද මොහොතක් වත් එය නුඹ ගෙල වට
නුඹ ඇවිත් ගියත් හදිස්සියෙන් සිත් මල් යායට
මං බලන් හිටියා තව සැරයක් ඒයයි අද හෙට

දුක වුනත් කිමද දී යන්නට නුඹ එනවානම්
ඉහිරුණත් මොකද කැඩී බිඳී ඒ මගෙ හිත නම්
මද පවන වගේ යළි මගෙ ලෝකෙට කර එබිකම්
නුඹ ඇවිත් යන්න යළි නාවත් දුක විඳ ගන්නම්

නෑ නින්ද විරසකයි මා එක්කල නිදි දෙව්දුව
මහමෙරක් බරයි ගැස්සෙන හිත් මඩලට සෙනෙහස
මා හඞා වැළපුනත් කවුරුත් නැති තනි යාමෙක
මට කියාදෙන්න මේ කඳුළැලි මගෙ විතරක්මද

නුඹ දුටුවනම් එක් වරක්වත් ....

සීරුවට කොපුලත ගලා ගිය

පුංචි උණුහුම් කඳුළු බිඳුවක්

නුඹ නමින් නෙත් අගින් ගිලිහුන

නුඹ දුටුවනම් එක් වරක්වත්

සෙනෙහෙ මකරන්දය පුරාගෙන

හදෙහි නොපිපුන කුසුම මැලවුන

හිරුට හිනැහී සඳුට හැඞු හැටි

නුඹ දුටුවනම් එක් වරක්වත්

සඳු ළඟින් හිඳ ලොවට හිනැහුන

පුංචි තරුවක අරුම පබසිළු

සුමුදු සඳකැන් දහර අතරින්

නුඹ දුටුවනම් එක් වරක්වත්